Recente updates Pagina 2 Wissel reactie discussies | Sneltoetsen

  • joycesenders 4:54 pm op April 5, 2013 Permalink | Beantwoorden  

    Stages of life 

    Een mens maakt de stap naar de namiddag van het leven volkomen onvoorbereid;
    en wat nog erger is: hij maakt hem vanuit de verkeerde veronderstelling dat hij dat kan doen vanuit de waarheden en idealen die hem tot dusverre van dienst zijn geweest.
    Maar men komt de namiddag van het leven niet door op grond van het programma van de levensochtend;
    want wat ’s ochtends geweldig was is ’s middags haast niets, en wat ’s ochtends als waar gold blijkt
    ’s middags een leugen.

    Carl Jung, Stages of Life

    Advertenties
     
  • joycesenders 6:55 am op March 20, 2013 Permalink | Beantwoorden
    Tags: vertrouwen   

    Een goede instructie is het halve werk… 

     
  • joycesenders 2:39 pm op March 19, 2013 Permalink | Beantwoorden  

    Fier op mezelf! 

    evy2Sinds een week of zes overtref ik mezelf.  Sterker nog, iedereen die me een beetje kent, kan het niet geloven. Drie keer in de week ga ik tegenwoordig hardlopen. Ik, als fervente-niet-sporter, heb het verzet opgegeven. En ik geniet er nog van ook. Ik maak namelijk elke week duidelijk vorderingen.

    Dat hardlopen doe ik niet alleen, maar samen met mijn hardloopcoach Evy Gruyaert. Deze Belgische dame loopt virtueel met me mee, via een podcast op mijn ipod. Het doel is dat ik na 10 weken trainen 5 km kan hardlopen. Zij moedigt me aan en vertelt me precies wat te doen.

    Wat is nou het succes van deze coaching? Wat maakt dat ik het nu, na 30 jaar mislukte sportpogingen, wel volhoud?

    Welnu, het succes zit ‘m voor mij in de volgende punten.

    1. Evy moedigt me aan in positieve zin. Zij zegt dingen als: ik ben fier op U! Je bent goed bezig! Ze focust op wat er allemaal goed gaat: ‘je conditie is al sterk verbeterd in 5 weken’. ‘Knap dat je het zo goed volhoudt.’
    2. Elke les herhaalt ze waarvoor we dit doen, nl. 5 km hardlopen aan een stuk is het hogere doel.
    3. Ze stelt haalbare concrete subdoelen. Waardoor ik mezelf niet teleurstel, maar juist trots op mezelf ben als ik de volgende mijlpaal weer gehaald heb, met nog energie over. Vroeger ging ik tot het gaatje, plofte uitgeput neer en riep: dit nooit meer.
    4. Ze creërt de juiste omstandigheden door muziek te selecteren die het lopen ondersteunt.
    5. Ze geeft 1 of hooguit 2 tips per training, waardoor het makkelijk hierop focussen is: let op je ademhaling. Of: hou het zelfde tempo aan.
    6. Evy creërt een samengevoel. Ze spreekt in termen van ‘wij’: ‘Vandaag gaan we onze grenzen opnieuw verleggen’.
    7. Ik vind haar aardig en wil het graag ‘goed doen’ hoe vreemd dat ook klinkt. Zij heeft vertrouwen in me, dat wil ik niet beschamen. Bovendien denk ik ‘als zij denkt dat ik het kan, geloof ik het ook’.

    Een ieder die een ander wil helpen zijn/haar doelen te realiseren (als manager, ouder, coach, etc) kan dezelfde principes toepassen:
    – benadruk het positieve
    – houd het hogere doel steeds voor ogen
    – stel haalbare subdoelen
    – creër een helpende omgeving
    – spreek in termen van ‘wij’
    – geef 1 tip per keer
    – geef vertrouwen

    Vergeet niet, practice what you preache: focus per keer op één van bovenstaande tips. Succes en veel plezier!

     
    • Anke 8:10 pm op maart 24, 2013 Permalink | Beantwoorden

      Soooooo…. dus Karin en ik hebben concurrentie van een één of andere Evy…. nu snap ik het…… volgens mij kunnen we die punten onder 1, 2, 3, 5 en 6 best van haar overnemen. Punt 4 kunnen we je niet bieden maar ik kan best een aantal liedjes van Nick en Simon voor je zingen. En punt 7 laten we aan jou over…. Wat denk je, lesje core stability na de vakantie?

  • joycesenders 12:45 pm op March 19, 2013 Permalink | Beantwoorden  

    Wat woorden voor verschil kunnen maken… 

    Inspirerend filmpje over de kracht van woorden.

     
  • joycesenders 1:24 pm op November 18, 2012 Permalink | Beantwoorden  

    Wat is het grappigste aan de mens? 

    Een inspiratieblog schrijven. Voor mij betekent dat dat ik anderen hoop te inspireren door datgene wat mij inspireert. Vaak zijn dat dingen die ik lees of hoor. Hier een stukje uit een boek van Paulo Coelho dat ik graag met je wil delen:

    Een man stelde aan zijn vriend de volgende vraag: “Wat vind je het grappigste aan de mens?”
    Zijn vriend antwoordde: “Onze manier van denken. We denken voortdurend verkeerd om: hoe eerder we volwassen kunnen zijn hoe beter, en vervolgens klagen we over onze verloren jeugd. Onze gezondheid offeren we op om aan geld te komen, en hebben we dat, dan geven we alles weer uit om weer gezond te worden.
    We zijn zo op de toekomst gericht dat we het heden verwaarlozen, en hebben daardoor in het heden geen leven, maar in de toekomst ook niet.
    We leven alsof we nooit dood zullen gaan, en sterven alsof we nooit hebben geleefd.”

    Food for thought…

     
  • joycesenders 4:18 pm op September 10, 2012 Permalink | Beantwoorden
    Tags: , coach, ,   

    Nu even niet 

    “Sorry, ik ben er even niet. Je kunt geen boodschap achterlaten na de piep. Fijne dag.”

    Dat is de tekst in mijn hoofd als iemand contact met me zoekt op vakantie. Het is het gevolg van een tijdelijke metamorfose die ik elk jaar onderga tijdens een vakantie. Van de buitenkant zie je er in eerste instantie niks van. Maar van binnen verander ik in een ‘sociale nono’. Familie, vrienden en collega’s zouden me niet herkennen. Ik heb vakantie van mijn Sociale Zelf. Die laat ik thuis. Ik praat bij voorkeur met niemand, behalve met mijn man en kinderen. Zij kennen dit van me en genieten van mijn onverdeelde aandacht.

    De voornaamste reden dat ik me afsluit is dat het mijn natuurlijke neiging is om interesse te hebben in wat anderen bezighoudt. Dit werkt uitnodigend voor de ander, waardoor ik vaak al snel persoonlijk word met mensen. Ook met vreemden die ik ontmoet op vakantie. Ze vertellen me hun levensverhaal, hun issues waar ze mee worstelen of dilemma’s waar ze mee te maken hebben. Bij mij vinden ze een luisterend oor. Het hele jaar door vind ik dat fijn, ik heb er zelfs mijn werk van gemaakt als coach/trainer. Maar tijdens mijn vakantie wil ik met rust gelaten worden. Zoals een akker een tijdje braak moet liggen na de oogst, zo heb ik een paar weken per jaar behoefte aan even niet in contact zijn met andere mensen dan mijn gezin.
    Dus knik ik op de camping in het voorbijgaan met enigszins gebogen hoofd naar een ‘buurvrouw’ en vermijd ik zoveel mogelijk oogcontact met andere vakantiegangers. Dat bevordert het ‘geen contact hebben’ behoorlijk, kan ik je zeggen.

    Maar eenmaal weer thuis heb ik na deze periode van ‘sociale retraite’ genoeg aan de ‘binnenkant van mijn ogen gezien’ en sta ik weer helemaal open voor anderen. Het mag weer gaan gebeuren en ik kan niet wachten op nieuwe mooie gesprekken en ontmoetingen.

    Dus sinds een paar weken stel ik je weer vragen en wil ik alles van je weten. So be aware…

    Hoe zit het met jou? Lig jij ook weleens braak?

     
  • joycesenders 9:55 am op June 4, 2012 Permalink | Beantwoorden
    Tags: manager; gedrag; ondersteuning   

    Wat je zegt ben je zelf? 

    Vorige week kreeg ik een vraag van een manager om zijn team te trainen of te coachen. ‘Ze zijn te reactief en denken niet mee’.

    Wat ik bij zo’n vraag altijd onderzoek is of de’ bodem vruchtbaar’ is. Want je kunt zaaien wat je wilt, als de bodem er niet klaar is voor is groeit er niets. Die bodem bestaat o.a. uit de organisatie waarin het team werkzaam is en de manager die leiding geeft aan de mensen in het team. Regelmatig zie ik dat een directie naar beneden toetert dat het anders moet terwijl ze zelf vrolijk het gedrag blijven laten zien dat ze verketteren bij hun medewerkers.

    De vergelijking met het opvoeden van kinderen is snel gemaakt. Stel je voor dat je als ouder zegt: ‘Ik wil graag dat je je voeten veegt voordat je binnen komt’ en je blijft zelf consequent met moddervoeten binnenkomen. Hoe geloofwaardig ben je dan als ouder en hoe groot acht je de kans dat je kinderen wel hun voeten zullen vegen? Ze zien jou immers een ander voorbeeld geven.

    Hetzelfde geldt voor medewerkers en hun leidinggevende. Mooi experiment is de spreker die voor een volle zaal staat en zegt “Wijs allemaal naar je kin”, terwijl hij zelf naar zijn neus wijst. 95% van het publiek wijst vervolgens naar zijn/haar neus.

    Zolang je als leidinggevende niet het goede voorbeeld geeft hoef je geen ander gedrag van je medewerkers te verwachten. Zij doen wat jij doet.

    Dit simpele inzicht kan je als organisatie een hoop tijd, geld en energie besparen. Dus bel als manager niet meteen een trainingsbureau om het ‘probleem voor je op te lossen’, maar kijk eerst eens in de spiegel en ben eerlijk naar jezelf wat je ziet. Wil je het gedrag van je team EN dat van jezelf veranderen, maar vind je dat lastig? Dan is het tijd om alsnog dat bureau te bellen en ondersteuning te vragen. Dat lijkt me dan the right Choice!

     
  • joycesenders 3:59 pm op March 25, 2012 Permalink | Beantwoorden
    Tags: stress, training   

    Het is donker onder de vuurtoren 

    Het is half acht ’s ochtends en spitsuur. Altijd weer een uitdaging om de kinderen gewassen en gestreken op tijd op school te krijgen. In deze hectiek vraagt mijn dochter: “Mama, waar ligt mijn gymtas?” Waarop ik geërgerd reageer dat ik dat niet weet. Mijn dochter trekt haar wenkbrauw op en vraagt waarom ik zo streng doe.

    Gehaast zeg ik dat ik gestresst ben omdat ik zo meteen een training ga geven, en daar nog vanalles voor moet regelen. “Waar gaat de training over?” Afwezig antwoord ik: “Over verminderen van stress.” Waarop zij verbaasd antwoordt: “Maar mama, dat kan helemaal niet, je hebt zelf stress! Hoe kun je er dan les in geven?”

    “Oeps…”, denk ik.

    Eenmaal beneden gekomen ben ik mijn autosleutels kwijt en dreigen we te laat op school te komen. Normaal gesproken is dit hèt recept voor nog meer stress. Maar nu denk ik:“Practice what you preache! Pas zelf je eigen training toe en blijf kalm. Dus rustig ademhalen en bedenken: ‘Wat is het ergste wat er kan gebeuren? Dat we te laat zijn. Nou en?”

    Ik laat het los en zoek samen met de kinderen rustig naar mijn sleutels. Natuurlijk zitten ze gewoon in mijn tas, in alle haast niet goed gekeken. Eind van het liedje is dat ik, met gepaste trots op mezelf, de kinderen en tassen inlaadt en we op tijd op school zijn.

    Laat maar komen die training. Aan inlevensvermogen van mijn kant geen gebrek. Voor mij is de training nu al geslaagd!

     
  • joycesenders 3:00 pm op February 5, 2012 Permalink | Beantwoorden
    Tags: accepteren, confonteren, eigen mening   

    Let's agree to disagree 

    Over een paar weken is het weer zover: we gaan op wintersport! Dat wil zeggen: manlief en kids gaan skiën en ik ga me vijf dagen onderdompelen in de Wellness Spa van het hotel en boeken lezen waar ik het hele jaar niet aan toe kom. Heerlijk!

    Wat opvallend is zijn de reacties die ik krijg: “Ga jij niet skiën? Moet je doen joh, mijn buurvrouw heeft het ook nog geleerd op haar 40e!” Of: “Neem toch een proefles, ik weet zeker dat je verkocht bent!”

    Waarom is het toch zo moeilijk om de keuze van een ander gewoon te accepteren? Blijkbaar willen we de ander graag overtuigen van onze eigen mening. Dat geeft onszelf een goed gevoel. ‘Ik zie het goed en jij ziet het verkeerd’.

    Of zou het zo kunnen zijn dat ik iets doe dat die ander ook weleens zou willen maar niet doet? Daarmee geconfronteerd worden is niet fijn. Door die ander aan ‘jouw kant’ te krijgen, sus je jezelf.

    Hoe het ook zij, ik ga genieten van een week ‘me-time’. Tegen iedereen die liever had gezien dat ik daar een andere invulling aan had gegeven zou ik willen zeggen: “Het is echt mogelijk dat ik er anders over denk dan jij. En dat prima vind. Nu jij nog.”

     
    • whilehavingrum 5:11 pm op februari 5, 2012 Permalink | Beantwoorden

      Haha en zo is dat. Ik heb dat de laatste tijd met uitgaan. Ik heb er gewoon geen zin in. En mijn leeftijdsgenoten lijken dat niet te accepteren.

    • Jel 11:01 am op februari 8, 2012 Permalink | Beantwoorden

      Een feest der herkenning!!! Zou het zelf geschreven kunnen hebben….Ook ik ga tijdens de wintersportvakantie alles doen behalve skiën……HEERLIJK! Veel plezier alvast!

      • Mariette 7:54 pm op februari 15, 2012 Permalink | Beantwoorden

        Ha ha ha, dat kon ik geschreven hebben. Als je het aan mij verteld had, had ik begrijpend geknikt, skiing is over rated, gluhwein en een boek niet!!!!

    • karin Belt 2:07 pm op maart 7, 2012 Permalink | Beantwoorden

      Nu ik dit weet overweeg ik of ik eindelijk maar eens mee moet gaan op wintersport. Geschetste beeld van Gluhwein en een boek….heel aantrekkelijk!

  • joycesenders 12:52 pm op January 20, 2012 Permalink | Beantwoorden
    Tags: Facebook, succesvol, Twitter   

    Geen nieuws is slecht nieuws 

    Soms word ik er zo moe van. Al die blije berichten op Twitter, happy faces op Facebook en vrolijke krabbels op Hyves. Het lijkt wel of iedereen alleen maar geluk, zon en blijheid kent. Gelukkig heb ik ook ‘IRL’ relaties en weet ik dat dingen soms anders worden voorgesteld dan ze in werkelijkheid zijn of ervaren worden. Een collega twittert dat zijn training een groot succes was, waarop ik hem bel om te zeggen hoe fijn ik het voor hem vind. Het verhaal dat daarop volgt is een ietwat genuanceerdere versie van het twitterbericht. Sterker nog, het bleek helemaal niet zo’n succes te zijn.

    Soms lijkt het of we twitteren / facebooken wat we zouden willen wat het was. Een soort secondlife of zo. Een kennis die zegt dat het al een hele tijd niet goed met haar gaat, terwijl ik het ene na het andere bericht lees waarin ze verkondigt met de een uit eten te zijn geweest, met de ander naar het café en met een derde heeft ze zo gelachen. Allemaal berichten die een ander beeld oproepen dan het beeld dat ik had gekregen.

    Een enkeling waagt het een tweet de wereld in te sturen waarin ie aangeeft een rotdag  te hebben. Om vervolgens snel een nieuwe tweet erachteraan te sturen, dat het allemaal eigenlijk best wel mee valt. Ja, je mocht eens een minder succesvolle indruk maken…  En hoe zit het dan met de toverwoorden ‘puur’,  ‘authentiek’ en ‘echt’?

    Volgens mij maakt het een mens juist ‘echt’ als je ziet dat het met hem of haar soms ook niet zo goed gaat. Net zoals met iedereen. Behalve met mij dan 🙂

     
    • whilehavingrum 11:33 pm op januari 20, 2012 Permalink | Beantwoorden

      Hmm herkenbaar dat hele verbloemen. Gekkigheid ook!

c
Maak een nieuw bericht
j
volgende post/volgende reactie
k
vorige post / vorige opmerking
r
Beantwoorden
e
Bewerken
o
toon / verberg reacties
t
ga naar boven
l
ga naar log-in
h
hulp weergeven/verbergen
shift + esc
Annuleren