Let's agree to disagree 

Over een paar weken is het weer zover: we gaan op wintersport! Dat wil zeggen: manlief en kids gaan skiën en ik ga me vijf dagen onderdompelen in de Wellness Spa van het hotel en boeken lezen waar ik het hele jaar niet aan toe kom. Heerlijk!

Wat opvallend is zijn de reacties die ik krijg: “Ga jij niet skiën? Moet je doen joh, mijn buurvrouw heeft het ook nog geleerd op haar 40e!” Of: “Neem toch een proefles, ik weet zeker dat je verkocht bent!”

Waarom is het toch zo moeilijk om de keuze van een ander gewoon te accepteren? Blijkbaar willen we de ander graag overtuigen van onze eigen mening. Dat geeft onszelf een goed gevoel. ‘Ik zie het goed en jij ziet het verkeerd’.

Of zou het zo kunnen zijn dat ik iets doe dat die ander ook weleens zou willen maar niet doet? Daarmee geconfronteerd worden is niet fijn. Door die ander aan ‘jouw kant’ te krijgen, sus je jezelf.

Hoe het ook zij, ik ga genieten van een week ‘me-time’. Tegen iedereen die liever had gezien dat ik daar een andere invulling aan had gegeven zou ik willen zeggen: “Het is echt mogelijk dat ik er anders over denk dan jij. En dat prima vind. Nu jij nog.”

Advertenties