Wat je zegt ben je zelf? 

Vorige week kreeg ik een vraag van een manager om zijn team te trainen of te coachen. ‘Ze zijn te reactief en denken niet mee’.

Wat ik bij zo’n vraag altijd onderzoek is of de’ bodem vruchtbaar’ is. Want je kunt zaaien wat je wilt, als de bodem er niet klaar is voor is groeit er niets. Die bodem bestaat o.a. uit de organisatie waarin het team werkzaam is en de manager die leiding geeft aan de mensen in het team. Regelmatig zie ik dat een directie naar beneden toetert dat het anders moet terwijl ze zelf vrolijk het gedrag blijven laten zien dat ze verketteren bij hun medewerkers.

De vergelijking met het opvoeden van kinderen is snel gemaakt. Stel je voor dat je als ouder zegt: ‘Ik wil graag dat je je voeten veegt voordat je binnen komt’ en je blijft zelf consequent met moddervoeten binnenkomen. Hoe geloofwaardig ben je dan als ouder en hoe groot acht je de kans dat je kinderen wel hun voeten zullen vegen? Ze zien jou immers een ander voorbeeld geven.

Hetzelfde geldt voor medewerkers en hun leidinggevende. Mooi experiment is de spreker die voor een volle zaal staat en zegt “Wijs allemaal naar je kin”, terwijl hij zelf naar zijn neus wijst. 95% van het publiek wijst vervolgens naar zijn/haar neus.

Zolang je als leidinggevende niet het goede voorbeeld geeft hoef je geen ander gedrag van je medewerkers te verwachten. Zij doen wat jij doet.

Dit simpele inzicht kan je als organisatie een hoop tijd, geld en energie besparen. Dus bel als manager niet meteen een trainingsbureau om het ‘probleem voor je op te lossen’, maar kijk eerst eens in de spiegel en ben eerlijk naar jezelf wat je ziet. Wil je het gedrag van je team EN dat van jezelf veranderen, maar vind je dat lastig? Dan is het tijd om alsnog dat bureau te bellen en ondersteuning te vragen. Dat lijkt me dan the right Choice!

Advertenties